Facebook

Jak szukać?»

Uwaga: Wnioski o wyrażenie zgody na opłacenie składek na dobrowolne ubezpieczenia społeczne po terminie, dotyczące okresu sprzed 1 stycznia 2022 r., można składać do 30 czerwca 2022 r. Do 30 czerwca spółki jawne i partnerskie powinny złożyć do KRS oświadczenie o niesporządzaniu sprawozdania finansowego za 2021 r. (czytaj więcej) Do 30 czerwca 2022 r. należy sporządzić sprawozdanie finansowe za 2021 r. (czytaj więcej)
Aktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna)  »  Firma  »  Inne zagadnienia  »   Polskie firmy mogą rozliczać się w walutach obcych
POLECAMY
A A A  drukuj artykuł

Polskie firmy mogą rozliczać się w walutach obcych

Gazeta Podatkowa nr 22 (959) z dnia 18.03.2013
Andrzej Janowski

Nie ma przeszkód, aby polskie firmy rozliczały się między sobą w walutach obcych. Samo podanie w umowie ceny w walucie obcej nie jest jeszcze równoznaczne z zagwarantowaniem, że także zapłata nastąpi w tej walucie. Należy pamiętać o obowiązku korzystania z pośrednictwa banku, jeśli kwota takiego rozliczenia przekracza 15.000 euro. Jego zlekceważenie może skończyć się karami za wykroczenie albo przestępstwo karne skarbowe.


Zagwarantowanie zapłaty w obcej walucie

Podanie ceny w umowie w walucie obcej nie jest jeszcze równoznaczne z zagwarantowaniem, że również zapłata nastąpi w tej walucie, a nie w złotych. Kwestie te reguluje art. 358 § 1 Kodeksu cywilnego. Wynika z niego, że jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej. Jeżeli więc strony w umowie wyraziły zobowiązanie w walucie obcej, ale nie umówiły się, że zapłata także nastąpi w obcej walucie, to dłużnik może spełnić świadczenie w złotych. Jeśli natomiast umówiono się, że zapłata nastąpi w walucie obcej, to dłużnik nie ma podstaw, by płacić w złotych - powinien uregulować zobowiązanie w walucie wskazanej w umowie.


Kurs do przeliczenia

Sytuacja, w której cena jest podana w walucie obcej, a dłużnik płaci w złotych (bo w umowie nie zagwarantowano zapłaty w obcej walucie) wymaga przeliczenia waluty obcej na złote. Wartość waluty obcej określa się wówczas według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna stanowi inaczej (art. 358 § 2 K.c.). Strony mogą więc w umowie określić, według jakiego kursu nastąpi przeliczenie. Jeśli tego nie zrobiły, należy zastosować średni kurs NBP z dnia wymagalności, czyli dnia, w którym zapłata zgodnie z umową powinna nastąpić.

Przyjęcie, że przeliczenie następuje według kursu z dnia wymagalności może być w konkretnym przypadku niekorzystne dla wierzyciela - gdy dłużnik opóźnia się z zapłatą, a wartość waluty obcej wzrosła. Jeżeli np. cenę określono na 100.000 euro, kurs euro na dzień wymagalności wynosił 4,15 zł, a na dzień faktycznej zapłaty już 4,30 zł, to dłużnik płacąc z opóźnieniem i przeliczając waluty na dzień wymagalności zapłaciłby "tylko" 415.000 zł. Dlatego w takim przypadku wierzyciel ma prawo zażądać, aby przeliczenie nastąpiło według kursu średniego NBP z dnia faktycznej zapłaty - otrzymałby wtedy 430.000 zł.


Obowiązek korzystania z rachunku bankowego

Przy rozliczeniach w walutach obcych należy pamiętać o obowiązkowym pośrednictwie banków. Rezydenci i nierezydenci są obowiązani dokonywać przekazów pieniężnych za granicę oraz rozliczeń w kraju związanych z obrotem dewizowym za pośrednictwem uprawnionych banków, jeżeli kwota przekazu lub rozliczenia przekracza równowartość 15.000 euro (art. 25 Prawa dewizowego). Przepis ten ma zastosowanie zarówno do transakcji między podmiotami krajowymi (rezydentami), jak i transakcji, w których po jednej stronie występuje rezydent, a po drugiej - nierezydent. Ustalanie kursu wymiany walut na potrzeby określenia pułapu 15.000 euro następuje na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dokonanie czynności (art. 2 ust. 3 Prawa dewizowego). Naruszenie omawianego obowiązku jest przestępstwem karnym skarbowym zagrożonym karą grzywny. Przypadki mniejszej wagi kwalifikowane są jako wykroczenie skarbowe (art. 106j Kodeksu karnego skarbowego - Dz. U. z 2013 r. poz. 186).


Rozliczenia z zagranicznymi kontrahentami

Również rozliczenia z zagranicznymi kontrahentami (nierezydentami) związane z obrotem dewizowym powinny być dokonywane za pośrednictwem banków (art. 25 Prawa dewizowego). Dotyczy to zarówno przypadków, gdy rozliczenie jest dokonywane w walucie polskiej, jak i w walucie obcej (art. 2 ust. 1 pkt 16). Takie transakcje mogą być realizowane gotówką wtedy, gdy kwota rozliczenia nie przekracza równowartości 15.000 euro według kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania rozliczenia. Ten sam limit obowiązuje przy przekazach pieniężnych za granicę.


Wywóz gotówki za granicę

O formalnościach należy pamiętać w razie wywozu gotówki za granicę. Rezydenci i nierezydenci przekraczający granicę państwową są obowiązani zgłaszać, w formie pisemnej, organom celnym lub organom Straży Granicznej, przywóz do kraju oraz wywóz za granicę, krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, jeżeli ich wartość przekracza łącznie równowartość 10.000 euro (art. 18 Prawa dewizowego). Nie stanowi wykonania tego obowiązku podanie w zgłoszeniu nieprawdziwych danych. Przepisy nie nakładają natomiast obowiązku dokumentowania pochodzenia gotówki. Zgłoszenia dokonuje się w formie pisemnej, na dwóch egzemplarzach formularza.

Wymóg zgłaszania przywozu i wywozu gotówki nie obowiązuje przy przekraczaniu granicy z innymi państwami obszaru Schengen. Wynika to z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych (Dz. U. z 2009 r. nr 69, poz. 597).

Niezależnie od zgłoszenia wywozu gotówki polskim służbom, należy każdorazowo ustalić, jakie zasady dotyczące zgłaszania przywozu gotówki obowiązują w kraju, do którego jest ona wwożona.

Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia przywozu do kraju lub wywozu za granicę wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych albo podawanie w zgłoszeniu nieprawdy jest wykroczeniem karnym skarbowym. Wykroczeniem jest też nieprzedstawienie organom celnym lub organom Straży Granicznej, na ich żądanie, przywożonych do kraju lub wywożonych za granicę wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych (art. 106f i 106h K.k.s.).

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 16.04.1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.)

Ustawa z dnia 27.07.2002 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 826)

Inne zagadnienia - czytaj także:

 
Sklep internetowy - sklep.gofin.pl
 
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN
Szanowny Użytkowniku !
Prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie dobrowolnej zgody poprzez kliknięcie przycisku "Zgadzam się".
Pamiętaj, że zawsze możesz wycofać zgodę.

Serwis internetowy, z którego Pani/Pan korzysta używa plików cookies w celu:

  • niezbędnego zapewnienia prawidłowego działania Serwisów (utrzymania sesji),
  • realizacji funkcjonalności ułatwiających obsługę Serwisu,
  • analizy statystyk ruchu i reklam w Serwisach,
  • zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu wyświetlenia reklam produktów własnych i klientów reklamowych.

Pliki cookies

Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z Serwisu, w celu administrowania Serwisem, dostosowania treści Serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania reklamy (dostosowania treści reklamy do indywidualnych potrzeb użytkownika). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika Serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do internetu oraz w Polityce prywatności i plików cookies.

Administratorzy

Administratorem Pana/Pani danych osobowych w związku z korzystaniem z Serwisu internetowego i jego usług jest Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. Administratorem danych osobowych w plikach cookies w związku z wyświetleniem analizy statystyk i wyświetlaniem spersonalizowanych reklam są partnerzy Wydawnictwa Podatkowego GOFIN sp. z o.o., Google Inc, Facebook Inc.

Jakie ma Pani/Pan prawa w stosunku do swoich danych osobowych?

Wobec swoich danych mają Pan/Pani prawo do żądania dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych, prawo do cofnięcia zgody.

Podstawy prawne przetwarzania Pani/Pana danych osobowych

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z wykonaniem umowy.

    Umowa w naszym przypadku oznacza akceptację regulaminu naszych usług. Jeśli zatem akceptuje Pani/Pan umowę na realizację danej usługi, to możemy przetwarzać Pani/Pana dane w zakresie niezbędnym do realizacji tej umowy.

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z prawnie uzasadnionym interesem administratora.

    Dotyczy sytuacji, gdy przetwarzanie danych jest uzasadnione z uwagi na usprawiedliwione potrzeby administratora, tj. dokonanie pomiarów statystycznych, ulepszania naszych usług, jak również prowadzenie marketingu i promocji własnych usług administratora.

  • Dobrowolna zgoda.

    Aby móc realizować cele:
    - zapamiętania Pani/Pana decyzji w Serwisach w zakresie korzystania z dostępnych opcjonalnie funkcjonalności,
    - analiz statystyk ruchu i reklam w Serwisach,
    - wyświetlania spersonalizowanych reklam produktów własnych i klientów reklamowych w związku z odwiedzaniem niniejszego Serwisu internetowego partnerzy Wydawnictwa Podatkowego Gofin sp. z o.o. muszą mieć możliwość przetwarzania Pani/Pana danych.

Potrzebna jest Nam Pani/Pana dobrowolna zgoda na zapisy w plikach cookies w celach realizacji powyższych celów.

W związku z powyższymi wyjaśnieniami prosimy o wyrażenie dobrowolnej zgody na zapisywanie informacji w plikach cookies przez kliknięcie przycisku „Zgadzam się” lub „Nie teraz” w przypadku braku zgody. Istnieje możliwość skorzystania z „ustawień zaawansowanych” plików cookies w celu określenia indywidualnych zgód na zapis wybranych plików cookies realizujących wybrane cele.