Jak szukać?»

Aktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna)  »  Rachunkowość  »  Księga podatkowa  »   Kiedy paragon stanowi dowód księgowy?
POLECAMY
P R E N U M E R A T A
www.czasopismaksiegowych.pl
A A A  poleć artykuł   drukuj artykuł

Kiedy paragon stanowi dowód księgowy?

Przegląd Podatku Dochodowego nr 11 (491) z dnia 1.06.2019

Zgodnie z powszechnie obowiązującym stanowiskiem organów podatkowych, uznanie kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 updof, a w rezultacie ich uwzględnienie w rachunku podatkowym uzależnione jest od tego, czy dany koszt zostanie właściwie udokumentowany. Ustawa o PIT milczy w kwestii sposobu dokumentowania kosztów podatkowych. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów w zakresie tym muszą uwzględnić uregulowania zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2017 r. poz. 728 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

1. Paragon jako dowód księgowy

Zgodnie z § 26 rozporządzenia, zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16 rozporządzenia. W szczególności podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, za które uważa się:

  • faktury, faktury VAT RR, rachunki, dokumenty celne oraz
     
  • inne dowody, wymienione w § 13 i 14 rozporządzenia, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej dane określone w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.

Wśród dowodów księgowych, które mogą być podstawą zapisu w księdze, w rozporządzeniu wymienia się również paragony (tj. wydruki z kasy rejestrującej). Przy czym jak wynika z § 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia, paragonami można dokumentować koszty zakupu:

  • w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp oraz materiałów biurowych, a także
     
  • za granicą paliwa i olejów.

W obu wskazanych przypadkach, paragon - poza określeniem ilości, ceny jednostkowej i wartości zakupu - powinien być dodatkowo:

  • zaopatrzony w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej,
     
  • uzupełniony na odwrocie przez podatnika o jego dane (nazwisko/nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru.

Poza operacjami gospodarczymi określonymi w rozporządzeniu, paragon generalnie nie jest uznawany za dowód księgowy pozwalający na wpisanie kosztu do podatkowej księgi. Można jednak wskazać wyjątek od tej zasady. Dotyczy on sytuacji, gdy paragon fiskalny jest traktowany na równi z fakturą uproszczoną. Taką fakturę, zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), można wystawić, gdy kwota sprzedaży nie przekracza 450 zł albo 100 euro. "Uproszczenie" wiąże się tu z możliwością zamieszczenia na fakturze węższego zakresu danych w stosunku do zwykłej faktury. Porównując natomiast wymogi dotyczące treści faktury uproszczonej oraz paragonu fiskalnego, nasuwa się wniosek, że o ile na paragonie zostanie zamieszczony NIP nabywcy (na żądanie), a wartość udokumentowanej transakcji nie przekracza limitu (450 zł lub 100 euro), to może on być uznany za fakturę uproszczoną.


2. Dowodzenie kosztu na podstawie paragonu

Warto podkreślić, że paragon nie jest traktowany jako dowód, na podstawie którego można zasadnie dowodzić poniesienia wydatku i ująć go w kosztach uzyskania przychodów, kierując się ogólną regułą wyrażoną w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej. Przypomnijmy, że zgodnie z tym przepisem, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Ta kwestia była przedmiotem rozważań NSA w wyroku z 12 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2300/15. W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczyła możliwości uwzględnienia bądź nie, paragonów dokumentujących zakupy dokonane w Niemczech, przy ustalaniu kosztów zakupu towarów handlowych.

Zdaniem organu podatkowego, ponieważ w świetle przepisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, paragon nie jest właściwym dowodem na udokumentowanie kosztów zakupu towarów, przede wszystkim dlatego, że nie wynika z niego, kto poniósł wydatek i czy jest związany z działalnością, zatem uznanie na jego podstawie wydatków za koszt podatkowy jest niedopuszczalne. Sąd pierwszej instancji nie zgodził się z tym stanowiskiem, stwierdzając, że sama wadliwość dokumentu księgowego nie przesądza jeszcze o możliwości zakwestionowania faktu poniesienia danego wydatku.

NSA choć nie zakwestionował możliwości dowodzenia faktu poniesienia określonych kosztów różnymi dowodami, to jednak podzielił stanowisko organu podatkowego. Stwierdził bowiem, że: "Organy podatkowe muszą (...) dysponować takimi dowodami, aby móc zweryfikować te wydatki z uwzględnieniem art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. Gdyby oprócz paragonów Skarżąca dysponowała np. dowodami zapłaty swoją kartą kredytową za zakupione na podstawie paragonów towary to wówczas można by uznać, że jest to wystarczające potwierdzenie dokonania transakcji przez Skarżącą i dokonać dalszej oceny związku z działalnością gospodarczą w kontekście uznania wydatków na zakup towarów handlowych za koszty podatkowe. Ale w przedmiotowej sprawie przedłożono jedynie bezimienne paragony. Uznanie, że same paragony stanowią potwierdzenie, że zakupu dokonała Skarżącą i że zakup miał związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą prowadziłoby do sytuacji, w której podmioty prowadzące działalność gospodarczą, wbrew przepisom ustaw podatkowych, zwolnione byłyby z przedstawiania dokumentacji odzwierciedlającej rzeczywisty przebieg operacji gospodarczych, a ich przychód, jak i koszty ustalane byłyby nie na podstawie niepełnych dowodów zastępczych, które w świetle treści § 12-14 ww. rozporządzenia (tj. rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - przyp. red.) nie będą stanowiły źródłowego dokumentu księgowego. Paragony w świetle przepisów ww. rozporządzenia nie mogą dokumentować zakupu towarów handlowych. Nie wynika z nich kto faktycznie poniósł wydatki nimi udokumentowane oraz czy dotyczą one działalności Skarżącej. To z kolei przesądza, że nie można uznać, iż wydatki na zakup towarów handlowych udokumentowane paragonami stanowiły koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f)".

Księga podatkowa - czytaj także:

 
Sklep internetowy - sklep.gofin.pl
 
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN
Szanowny Użytkowniku !
Prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie dobrowolnej zgody poprzez kliknięcie przycisku "Zgadzam się".
Pamiętaj, że zawsze możesz wycofać zgodę.

Serwis internetowy, z którego Pani/Pan korzysta używa plików cookies w celu:

  • zapewnienia prawidłowego działania serwisów (utrzymania sesji),

  • analizy statystyk ruchu i reklam w serwisach,

  • zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu wyświetlenia personalizowanych reklam.

Pliki cookies

Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do indywidualnych potrzeb użytkownika). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do internetu oraz w Polityce prywatności i plików cookies.

Administratorzy

Administratorem Pana/Pani danych osobowych w związku z korzystaniem z serwisu internetowego i jego usług jest Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o.

Administratorem danych osobowych w plikach cookies w związku z wyświetleniem analizy statystyk i wyświetlaniem spersonalizowanych reklam jest partner Wydawnictwa Podatkowego GOFIN sp. z o.o., Stroer Digital Operations sp. z o.o. (SDO). Odbiorcą informacji z plików cookies są Netsprint S.A., Google LLC oraz spółki zlecające SDO realizację kampanii reklamowej, a także podmioty badające i zliczające tę kampanię. Dane te mogą ponadto zostać udostępnione na rzecz partnerów handlowych SDO.

Jakie ma Pani/Pan prawa w stosunku do swoich danych osobowych?

Wobec swoich danych mają Pan/Pani prawo do żądania dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych, prawo do cofnięcia zgody.

Podstawy prawne przetwarzania Pani/Pana danych osobowych

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z wykonaniem umowy

    Umowa w naszym przypadku oznacza akceptację regulaminu naszych usług. Jeśli zatem akceptuje Pani/Pan umowę na realizację danej usługi, to możemy przetwarzać Pani/Pana dane w zakresie niezbędnym do realizacji tej umowy.

  • Niezbędność przetwarzania danych w związku z prawnie uzasadnionym interesem administratora

    Dotyczy sytuacji, gdy przetwarzanie danych jest uzasadnione z uwagi na usprawiedliwione potrzeby administratora, tj. dokonanie pomiarów statystycznych, ulepszania naszych usług, jak również prowadzenie marketingu i promocji własnych usług administratora w serwisie internetowym.

  • Dobrowolna zgoda

    Aby móc wyświetlać spersonalizowane reklamy dopasowane do Pani/Pana zainteresowań, partner Wydawnictwa Podatkowego GOFIN sp. z o.o., Stroer Digital Operations sp. z o.o. musi mieć możliwość przetwarzania Pani/Pana danych. Udzielenie takiej zgody jest całkowicie dobrowolne (nie ma obowiązku jej udzielenia).

Zgoda

W związku z powyższymi wyjaśnieniami prosimy o wyrażenie dobrowolnej zgody na przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych w związku z możliwością wyświetlenia reklam dopasowanych do Pani/Pana zainteresowań poprzez kliknięcie w przycisk „Zgadzam się” lub „Nie teraz” w przypadku braku zgody.