Wyszukaj

Jak szukać?»

Aktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna)  »  Składki, zasiłki, emerytury  »  Składki ZUS  »   Rozliczenie składkowo-podatkowe wypłaty dokonanej pracownikowi po ustaniu zatrudnienia
A A A  poleć artykuł   drukuj artykuł

Rozliczenie składkowo-podatkowe wypłaty dokonanej pracownikowi po ustaniu zatrudnienia

Ubezpieczenia i Prawo Pracy nr 5 (431) z dnia 1.03.2017

W marcu 2017 r. wypłacimy byłemu już pracownikowi (zatrudnionemu do końca stycznia br.) dodatkowe wynagrodzenie roczne. Czy podlega ono oskładkowaniu i opodatkowaniu? Czy ustalając zaliczkę na podatek dochodowy możemy zastosować kwotę zmniejszającą podatek?

Dodatkowe wynagrodzenie roczne jako przychód ze stosunku pracy podlega oskładkowaniu i opodatkowaniu. Przy ustalaniu zaliczki na podatek dochodowy płatnik stosuje kwotę zmniejszającą podatek.

W podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne pracowników uwzględnia się przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy (art. 18 ust. 1art. 20 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9 ustawy o sus oraz art. 81 ust. 1 ustawy zdrowotnej). Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o pdof, przychodem z tytułu stosunku pracy są m.in. wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń.

W podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie uwzględnia się wynagrodzenia chorobowego, zasiłków oraz przychodów wymienionych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy... (Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 ze zm.), dalej rozporządzenia składkowego. Analogiczne wyłączenia (z wyjątkiem wynagrodzenia chorobowego, o czym piszemy na str. 61 niniejszego numeru UiPP) stosuje się przy ustalaniu podstawy wymiaru składki zdrowotnej.

Wśród przychodów niepodlegających oskładkowaniu powołane przepisy nie wymieniają dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Dlatego też jako przychód ze stosunku pracy podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Bez znaczenia jest, że jego wypłata nastąpi już po ustaniu tytułu ubezpieczenia. Wobec tego, że wynagrodzenie to zostanie wypłacone (postawione do dyspozycji) w miesiącu następującym po miesiącu, w którym z pracownikiem rozwiązano umowę o pracę, rozliczone od niego składki należy wykazać w raporcie ZUS RCA z kodem tytułu ubezpieczenia 30 00 X X.

Od wynagrodzenia wypłaconego po ustaniu zatrudnienia pracodawca pobiera zaliczkę na podatek, na zasadach określonych w art. 32 ustawy o pdof, tj. w wysokości 18% (lub 32%) dochodu uzyskanego w danym miesiącu. Za dochód przyjmuje, co do zasady, przychód w rozumieniu art. 12 ustawy o pdof, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów i składek na ubezpieczenia społeczne finansowanych przez pracownika. Prawo do zastosowania kosztów uzyskania przychodów nie jest uzależnione od faktycznego świadczenia pracy w danym miesiącu, ale od osiągnięcia przychodu ze stosunku pracy (art. 22 ust. 2 ustawy o pdof).

Zwracamy uwagę! Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów, pracodawca zmniejsza zaliczkę na podatek dochodowy o kwotę zmniejszającą, jeżeli były pracownik złożył wcześniej oświadczenie PIT-2 upoważniające do stosowania tej kwoty (wraz z rozwiązaniem stosunku pracy nie traci ono ważności, o ile były pracownik nie poinformował o zmianie stanu faktycznego). Ministerstwo Finansów wcześniej uważało, że w takim przypadku nie można stosować kwoty zmniejszającej podatek. Jednak uwzględniając orzecznictwo, zmieniło stanowisko. W odpowiedzi przesłanej do naszego Wydawnictwa 30 stycznia 2017 r. Ministerstwo Finansów wyjaśniło, że:

Ministerstwo Finansów "Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. sygn. akt II FSK 41/14 oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 811/13 na zmianę interpretacji z dnia 30 listopada 2012 r. Nr DD3/033/22/OBQ/12/PK-463.

Zatem utrzymany w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2013 r. uchylający przedmiotową zmianę interpretacji jest ostateczny i nie podlega zaskarżeniu.

Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie »jeżeli nie doszło do zmian stanu faktycznego wynikającego z oświadczenia określonego w art. 32 ust. 3 u.p.d.o.f. to sam fakt ustania stosunku pracy powodujący, że strony tego stosunku przestają być dla siebie »pracownikiem« i »zakładem pracy« nie oznacza, że płatnik traci uprawnienie do pomniejszenia zaliczki o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek od wypłaconego wynagrodzenia za ostatni miesiąc obowiązującej umowy o pracę. Skarżąca nadal wypłaca wynagrodzenie z tytułu stosunku pracy, a więc jako zakład pracy natomiast podatnik, którym jest były pracownik nie powiadomił o zmianach stanu faktycznego wynikającego z oświadczenia, bowiem stan ten nie uległ zmianie.

W związku z powyższym Minister Finansów w zaskarżonej zmianie interpretacji naruszył przepis art. 32 ust. 4 u.p.d.o.f. w zw. z art. 32 ust. 3 u.p.d.o.f. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego Skarżąca nie powinna zmniejszać należnej zaliczki na podatek dochodowy o 1/12 kwoty wolnej od podatku.«.

Podkreślić należy, że przedmiotowy wyrok został wydany w indywidualnej sprawie, i wiąże ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. (...)

Jednocześnie, z uwagi na brak innych rozstrzygnięć sądów administracyjnych w zakresie możliwości zmniejszania przez płatnika zaliczki o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek w przypadku wypłaty wynagrodzenia po ustaniu stosunku pracy, Ministerstwo Finansów prezentuje stanowisko w tym zakresie tożsame z powołanym wyrokiem sądu administracyjnego.".

Wyliczoną zaliczkę pracodawca zmniejsza następnie o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, z tym że w wysokości nieprzekraczającej 7,75% podstawy wymiaru tej składki.

Przykład

W marcu 2017 r. pracownik, z którym rozwiązano umowę o pracę z dniem 31 stycznia 2017 r., uzyska dodatkowe wynagrodzenie roczne w wysokości 2.100 zł. Koszty uzyskania przychodów wynoszą 111,25 zł; pracodawca dysponuje oświadczeniem pracownika PIT-2 uprawniającym do stosowania kwoty zmniejszającej podatek.

Rozliczenie składkowo-podatkowe przedstawia się następująco:

- podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne 2.100,00 zł,
- składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez byłego pracownika
(2.100 zł x 9,76% + 2.100 zł x 1,5% + 2.100 zł x 2,45%) 
287,91 zł,
- podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne
(2.100 zł - 287,91 zł) 
1.812,09 zł,
- składka na ubezpieczenie zdrowotne do pobrania
(1.812,09 zł x 9%) 
163,09 zł,
- składka na ubezpieczenie zdrowotne do odliczenia
(1.812,09 zł x 7,75%) 
140,44 zł,
- podstawa obliczenia zaliczki na podatek dochodowy
(2.100 zł - 111,25 zł - 287,91 zł), po zaokrągleniu 
1.701,00 zł,
- zaliczka na podatek dochodowy przed odliczeniem składki zdrowotnej
(1.701 zł x 18%) - 46,33 zł 
259,85 zł,
- zaliczka na podatek dochodowy do pobrania
(259,85 zł - 140,44 zł), po zaokrągleniu 
119,00 zł,
- kwota do wypłaty
(2.100 zł - 287,91 zł - 163,09 zł - 119 zł)
1.530,00 zł.

Pracodawca z własnych środków opłaca część składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz całą składkę na ubezpieczenie wypadkowe. Ponadto opłaca składki na Fundusz Pracy i FGŚP, o ile były pracownik nie osiągnął wieku wynoszącego co najmniej 55 lat - kobieta i co najmniej 60 lat - mężczyzna. Składkę na FGŚP opłaca, gdy jest objęty przepisami ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1256).

Więcej na ten temat w zasobach płatnych:

Składki ZUS - czytaj także:

 
Sklep internetowy - sklep.gofin.pl
 
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60