Wyszukaj

Jak szukać?»

20 stycznia 2017 r. (piątek) mija ostateczny termin zmiany formy opodatkowania na 2017 r. przez podatników PIT prowadzących działalność gospodarczą20 stycznia 2017 r. (piątek) mija ostateczny termin wyboru/rezygnacji z kwartalnego ryczałtu ewidencjonowanego20 stycznia 2017 r. (piątek) mija ostateczny termin wyboru/rezygnacji z ustalania przychodu z wpłat na poczet dostaw towarów i usług20 stycznia 2017 r. (piątek) mija ostateczny termin złożenia PIT-6 na 2017 r.20 stycznia 2017 r. (piątek) mija ostateczny termin wyboru na 2017 r. podatku liniowego przez podatników prowadzących działy specjalne produkcji rolnej23 stycznia 2017 r. (poniedziałek) mija ostateczny termin zawiadomienia o zaprowadzeniu podatkowej księgiLimit przychodów za 2016 r. uprawniający do ryczałtu ewidencjonowanego w 2017 r. wynosi 1.074.400 zł (czytaj)
Zamknij
Aktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna)  »  Koniec roku w małej firmie  »  Podatek od nieruchomości  »   Jak ustalić podstawę opodatkowania nieruchomości?
A A A  poleć artykuł   drukuj artykuł

Jak ustalić podstawę opodatkowania nieruchomości?

Gazeta Podatkowa

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, a także budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podatek naliczony według stawki najwyższej należy odprowadzać w przypadku gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków oraz od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a także od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W praktyce wiele problemów powoduje kwestia ustalenia podstawy opodatkowania i wyliczenia należnego podatku w przypadku budowli i budynków.

Opodatkowanie budowli

Budowle lub ich części podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, o ile związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatek od nieruchomości należy opłacać wyłącznie w sytuacji, gdy dana budowla (jej część) związana jest z prowadzeniem działalności gospodarczej, zaś w pozostałych przypadkach zobowiązanie to nie powstaje.

Podstawę opodatkowania stanowi wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Można w tym miejscu przywołać także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 689/12. Sąd orzekł w nim, iż: " (...) podstawą opodatkowania budowli podatkiem od nieruchomości jest co do zasady jej wartość początkowa, figurująca w księgach podatkowych podatnika, stanowiąca podstawę naliczania amortyzacji dla celów podatkowych, bez uwzględnienia odpisów amortyzacyjnych. Wartość ta jest szczegółowo określona w przepisie art. 22g ustawy o pdof. Natomiast w kolejnych latach trwania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, wartość ta nie jest pomniejszana o dokonywane odpisy amortyzacyjne, czyli pozostaje taka sama".

Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II FSK 2244/15). Gdyby zaś doszło do ich ulepszenia lub zgodnie z przepisami o podatkach dochodowych nastąpiła aktualizacja wyceny środków trwałych, to za podstawę opodatkowania należy przyjąć wartość rynkową ustaloną na dzień 1 stycznia roku podatkowego następującego po roku, w którym dokonano ulepszenia lub aktualizacji wyceny środków trwałych.

Opodatkowanie budynków

Podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa.

Przez pojęcie "powierzchnia użytkowa budynku lub jego części" rozumieć należy powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.

Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.

W praktyce dokonanie pomiarów powoduje wiele problemów i pojawia się wiele niejasności. Są to m.in. problemy interpretacyjne dotyczące kwestii wysokości pomieszczeń. Ustawodawca nie przedstawił definicji pojęcia "wysokości w świetle". Odwołując się do orzecznictwa sądowego pod pojęciem tym należy rozumieć wysokość prześwitu pomiędzy dwiema płaszczyznami, w przypadku budynków jest to odległość pomiędzy podłożem a najniższym trwałym elementem stropu.

Wzór wyliczenia podatku od nieruchomości
Kwota podatku = Podstawa opodatkowania
(w m2 w przypadku powierzchni budynków i gruntów, w zł w przypadku wartości budowli)
× Stawka podatku × Liczba miesięcy, w których istniał obowiązek podatkowy
12

 

"W sytuacji, gdy podatnik miałby obowiązek sam podać wartość rynkową, podstawą opodatkowania nie jest wartość z ewidencji środków trwałych, ale zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych. Za prawidłowy należy uznać pogląd, że właściwe w tym zakresie metody ustalania wartości wynikają odpowiednio z art. 22g u.p.d.o.f. oraz art. 16g u.p.d.o.p.".

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 914/15

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716 ze zm.)

 
Sklep internetowy - sklep.gofin.pl
 
Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60