Od 22 sierpnia 2009 r. przedsiębiorcy będący pracodawcami mogą korzystać z rozwiązań prawnych, które oferuje im ustawa o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców, popularnie zwana ustawą antykryzysową. Jej przepisy miały na celu pomóc przedsiębiorcom przetrwać trudny czas kryzysu i ochronić miejsca pracy. Z tego względu jest to ustawa o charakterze czasowym, jedynie na okres przejściowych kłopotów gospodarczych. Mimo jednak, że aktualnie nie widać sygnałów wyraźnej poprawy sytuacji ekonomicznej, czas obowiązywania ustawy antykryzysowej dobiega końca. Utrata jej mocy obowiązującej nastąpi z dniem 31 grudnia 2011 r. Sygnalizowaliśmy już "problem" zakończenia ustawy antykryzysowej w naszych publikacjach, wspominając o umowach na czas określony, przedłużeniu okresu rozliczeniowego czy przestoju, które to kwestie, począwszy od 1 stycznia 2012 r. będą regulowane wyłącznie przepisami Kodeksu pracy. Wprawdzie organizacje pracodawców postulują o przedłużenie niektórych rozwiązań ustawy antykryzysowej (chodzi m.in. o stosowanie rocznego okresu rozliczeniowego), jednak jest mało prawdopodobne, aby wiążące decyzje w tej sprawie, przekładające się na konkretne regulacje ustawowe, zapadły do końca bieżącego roku.

Wszystko wskazuje na to, że pracodawcy od nowego roku będą musieli ponownie wdrożyć kodeksowe przepisy dotyczące przestoju, zawierania umów na czas określony, stosowania indywidualnego rozkładu czasu pracy czy przedłużonych okresów rozliczeniowych. Dogodne rozwiązania z ustawy antykryzysowej można bowiem stosować (a nie tylko wprowadzić) jedynie do końca bieżącego roku. Od 1 stycznia 2012 r., nawet jeżeli dany pracodawca będzie w trakcie stosowania określonego przepisu tej ustawy, np. w odniesieniu do przedłużonego okresu rozliczeniowego, będzie musiał "przejść" na grunt Kodeksu pracy, dostosowując do jego przepisów sytuację w swoim zakładzie.